چگونه نوجوانان را به یادگیری زبان انگلیسی علاقه‌مند کنیم؟
یکی از چالش‌های رایج والدین این است که نوجوان آن‌ها اهمیت زبان انگلیسی را می‌داند، اما علاقه زیادی به کلاس، تمرین یا مطالعه ندارد.
گاهی والدین بارها درباره اهمیت زبان برای دانشگاه، مهاجرت یا آینده شغلی صحبت می‌کنند، اما نوجوان همچنان می‌گوید:
«حوصله زبان ندارم.»
یا:
«بعداً یاد می‌گیرم.»
این مسئله لزوماً به معنای تنبلی نیست.
نوجوانان معمولاً زمانی انگیزه بیشتری پیدا می‌کنند که احساس کنند زبان انگلیسی به زندگی واقعی، علایق و اهداف خودشان ارتباط دارد.
برای یک نوجوان، جمله «زبان برای آینده‌ات خوب است» ممکن است بسیار کلی و دور باشد.
اما اینکه بتواند:
* فیلم را بدون دوبله بفهمد
- آهنگ موردعلاقه‌اش را متوجه شود
- در بازی آنلاین ارتباط برقرار کند
- ویدئوهای آموزشی خارجی ببیند
- برای سفر آماده شود
- وارد دانشگاه بین‌المللی شود
هدف بسیار ملموس‌تری است.
در این مقاله روش‌هایی را بررسی می‌کنیم که می‌توانند به افزایش علاقه نوجوانان به یادگیری انگلیسی کمک کنند.
چرا بعضی نوجوانان به کلاس زبان علاقه ندارند؟
قبل از پیدا کردن راه‌حل، باید علت بی‌علاقگی را مشخص کنیم.
ممکن است نوجوان:
* کلاس را خسته‌کننده بداند
- مدرس را دوست نداشته باشد
- سطح دوره برایش سخت باشد
- سطح دوره بیش از حد ساده باشد
- از صحبت کردن جلوی دیگران بترسد
- تکالیف زیادی داشته باشد
- برنامه مدرسه‌اش سنگین باشد
- هدف مشخصی برای زبان نداشته باشد
- احساس کند مجبور به کلاس رفتن است
هرکدام از این دلایل راه‌حل متفاوتی دارند.
بنابراین اولین کار، افزایش فشار نیست؛ پیدا کردن دلیل واقعی است.
با نوجوان گفت‌وگو کنید، نه بازجویی
به‌جای اینکه بپرسید:
«چرا زبان نمی‌خونی؟»
سؤال‌های دقیق‌تری مطرح کنید:
- کدوم قسمت کلاس رو دوست نداری؟
- کتاب سخته یا آسونه؟
- معلم چطوره؟
- Speaking رو دوست داری؟
- کلاس خسته‌کننده است؟
- اگر دست خودت بود دوست داشتی چطور زبان بخونی؟
این نوع سؤال‌ها احتمال دریافت پاسخ واقعی را بیشتر می‌کنند.
۱. زبان را به علاقه شخصی نوجوان وصل کنید
یکی از مؤثرترین روش‌ها، استفاده از علاقه‌های واقعی نوجوان است.
اگر به فوتبال علاقه دارد، محتوای انگلیسی فوتبال پیدا کنید.
اگر موسیقی دوست دارد، از آهنگ‌های انگلیسی استفاده کنید.
اگر به تکنولوژی علاقه دارد، ویدئوهای ساده فناوری مناسب سطح او انتخاب کنید.
موضوعات می‌توانند شامل:
* فوتبال
- گیم
- موسیقی
- فیلم
- فناوری
- خودرو
- مد
- طراحی
- برنامه‌نویسی
- ورزش
- سفر
باشند.
زبان باید از «یک درس» به «ابزاری برای رسیدن به علاقه» تبدیل شود.
۲. هدف واقعی ایجاد کنید
هدف‌هایی مانند:
«انگلیسی یاد بگیر.»
بیش از حد کلی هستند.
هدف بهتر:
«تا سه ماه دیگه بتونی یک ویدئوی کوتاه انگلیسی رو بهتر بفهمی.»
یا:
«بتونی یک دقیقه درباره خودت انگلیسی صحبت کنی.»
اهداف کوچک قابل مشاهده هستند و نوجوان احساس پیشرفت می‌کند.
۳. اجازه دهید نوجوان در انتخاب کلاس مشارکت کند
اگر همه تصمیم‌ها توسط والدین گرفته شوند، نوجوان ممکن است احساس اجبار کند.
در صورت امکان اجازه دهید در مواردی مانند:
* ساعت کلاس
- حضوری یا آنلاین
- کلاس گروهی یا خصوصی
- نوع فعالیت
- انتخاب آموزشگاه
نظر بدهد.
قرار نیست تمام تصمیم با نوجوان باشد، اما مشارکت باعث ایجاد مسئولیت بیشتری می‌شود.
۴. به کاربرد واقعی انگلیسی اشاره کنید
نوجوان باید بفهمد زبان فقط برای امتحان نیست.
کاربردها را نشان دهید:
* فیلم و سریال
- بازی آنلاین
- سفر
- منابع دانشگاهی
- اینترنت
- فناوری
- برنامه‌نویسی
- ارتباط بین‌المللی
- مهاجرت
- آزمون‌هایی مانند IELTS
وقتی کاربرد مشخص باشد، دلیل یادگیری واقعی‌تر می‌شود.
۵. از فیلم و سریال استفاده کنید
فیلم و سریال می‌توانند ابزار مکمل بسیار جذابی باشند.
برای نوجوان مبتدی بهتر است:
* محتوای کوتاه
- دیالوگ واضح
- موضوع آشنا
- سطح مناسب
انتخاب شود.
نوجوان لازم نیست از ابتدا همه چیز را بفهمد.
می‌توان فقط چند عبارت را انتخاب کرد و مرور کرد.
در سطوح بالاتر می‌توان از زیرنویس انگلیسی نیز استفاده کرد.
۶. موسیقی را وارد یادگیری کنید
بسیاری از نوجوانان با موسیقی ارتباط زیادی دارند.
می‌توان از آهنگ برای:
* Listening
- تلفظ
- Vocabulary
- یادگیری اصطلاحات
استفاده کرد.
فعالیت ساده:
- یک آهنگ مناسب انتخاب کنید.
- چند کلمه مهم را پیدا کنید.
- یک بخش کوتاه را گوش دهید.
- متن همان بخش را بخوانید.
- معنی کلی را بررسی کنید.
نباید هر آهنگ را به درس سنگین تبدیل کرد.
گاهی فقط گوش دادن و فهم بهتر چند جمله کافی است.
۷. از بازی و گیمیفیکیشن استفاده کنید
بازی فقط برای کودکان نیست.
نوجوانان نیز از:
* مسابقه
- Quiz
- بازی آنلاین
- امتیاز
- چالش
لذت می‌برند.
کلاس می‌تواند از فعالیت‌هایی مانند:
* Word Challenge
- Guessing Game
- Role Play
- Team Competition
استفاده کند.
این روش فضای کلاس را از حالت رسمی خارج می‌کند.
۸. به نوجوان اجازه اشتباه بدهید
یکی از بزرگ‌ترین موانع Speaking در نوجوانان، ترس از قضاوت است.
ممکن است جواب را بداند اما به دلیل ترس از اشتباه چیزی نگوید.
مدرس و والدین نباید هر جمله را فوراً اصلاح کنند.
فضا باید طوری باشد که نوجوان بداند:
اشتباه = بخشی از یادگیری
نه نشانه ضعف.
۹. نوجوان را جلوی دیگران امتحان نکنید
یکی از رفتارهایی که می‌تواند انگیزه را کاهش دهد این است که والدین در جمع بگویند:
«بیا ببینیم چقدر زبان بلدی، اینو انگلیسی بگو.»
ممکن است نوجوان احساس کند باید اجرا داشته باشد.
این فشار به‌خصوص در سن نوجوانی می‌تواند آزاردهنده باشد.
بهتر است مهارت او در موقعیت‌های طبیعی دیده شود.
۱۰. مقایسه را کنار بگذارید
جملاتی مانند:
«پسر فلانی خیلی بهتر از تو حرف می‌زنه.»
یا:
«هم‌کلاسیت آیلتس شروع کرده، تو هنوز این کتابی.»
معمولاً انگیزه سالم ایجاد نمی‌کنند.
شرایط زبان‌آموزان متفاوت است.
بهتر است نوجوان با گذشته خودش مقایسه شود.
۱۱. پیشرفت را قابل مشاهده کنید
گاهی نوجوان پیشرفت کرده اما خودش متوجه نیست.
می‌توانید هر چند ماه:
* فایل Speaking ضبط کنید
- Writing قدیمی را نگه دارید
- نتیجه آزمون‌ها را مقایسه کنید
- کتاب‌های قبلی را مرور کنید
وقتی نوجوان خودش تغییر را ببیند، احساس موفقیت بیشتری می‌کند.
۱۲. هدف‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت داشته باشید
کوتاه‌مدت
* یادگیری ۲۰ واژه
- دیدن یک ویدئوی کوتاه
- خواندن یک متن
- ارائه یک دقیقه‌ای
میان‌مدت
* رسیدن به سطح بعد
- بهبود Speaking
- خواندن یک کتاب ساده
بلندمدت
* IELTS
- مهاجرت
- دانشگاه
- استفاده حرفه‌ای از زبان
هدف‌های کوتاه‌مدت باعث می‌شوند مسیر طولانی قابل تحمل‌تر باشد.
۱۳. به جای نمره روی مهارت تمرکز کنید
اگر تمام توجه خانواده روی نمره باشد، نوجوان ممکن است زبان را فقط برای امتحان بخواند.
علاوه بر نمره بررسی کنید:
- راحت‌تر صحبت می‌کند؟
- Listening بهتر شده؟
- فیلم را بیشتر می‌فهمد؟
- Reading بهتر شده؟
- اعتمادبه‌نفس دارد؟
این مهارت‌ها ارزش واقعی زبان هستند.
۱۴. کلاس بیش از حد آسان نباشد
سادگی زیاد خسته‌کننده است.
اگر نوجوان همه مطالب را بلد باشد، حس می‌کند وقتش هدر می‌رود.
نشانه‌ها:
* تمرین‌ها را فوری حل می‌کند
- توجهش کم می‌شود
- می‌گوید همه مطالب تکراری هستند
در این حالت تعیین سطح مجدد می‌تواند مفید باشد.
۱۵. کلاس بیش از حد سخت نباشد
اگر نوجوان تقریباً هیچ چیز را نفهمد، انگیزه‌اش کاهش پیدا می‌کند.
نشانه‌ها:
* تکلیف بدون کمک انجام نمی‌شود
- Speaking کمتر شده
- از کلاس اضطراب دارد
- احساس می‌کند زبان «خیلی سخت» است
سطح مناسب باید کمی چالش ایجاد کند، نه احساس شکست دائمی.
۱۶. مدرس مناسب نوجوان انتخاب کنید
رابطه با مدرس تأثیر زیادی روی انگیزه دارد.
مدرس نوجوان بهتر است:
* محترمانه رفتار کند
- نوجوان را کودک فرض نکند
- فضای صمیمی اما منظم داشته باشد
- موضوعات جذاب وارد کلاس کند
- فرصت اظهار نظر بدهد
- از تحقیر جلوگیری کند
گاهی تغییر مدرس می‌تواند نگرش نوجوان به کل زبان را تغییر دهد.
۱۷. کلاس باید Speaking واقعی داشته باشد
اگر نوجوان فقط:
* گرامر بنویسد
- لغت حفظ کند
- تمرین کتاب حل کند
ممکن است احساس کند زبان کاربردی نیست.
کلاس بهتر است فرصت‌هایی برای:
* مکالمه
- Debate ساده
- Presentation
- Pair Work
- Role Play
داشته باشد.
۱۸. پروژه‌های کوچک انگلیسی تعریف کنید
پروژه برای نوجوان جذاب‌تر از تکلیف تکراری است.
برای مثال:
* معرفی فیلم موردعلاقه
- معرفی ورزشکار
- ساخت پوستر انگلیسی
- ارائه درباره کشور موردعلاقه
- معرفی یک فناوری
- ساخت ویدئوی کوتاه
پروژه چند مهارت را هم‌زمان درگیر می‌کند.
۱۹. به نوجوان اجازه دهید محتوا انتخاب کند
می‌توانید بگویید:
«برای Reading این هفته بین این دو موضوع کدوم رو دوست داری؟»
یا:
«فیلم یا پادکست؟»
حتی انتخاب محدود نیز حس استقلال ایجاد می‌کند.
۲۰. از فناوری به نفع آموزش استفاده کنید
به‌جای جنگ دائمی با موبایل، می‌توان بخشی از آن را وارد یادگیری کرد.
مثلاً:
* اپ لغت
- Quiz
- ویدئوی آموزشی
- پادکست
- دیکشنری
- فلش‌کارت دیجیتال
اما برنامه باید مشخص باشد تا زمان آموزش به اسکرول بی‌هدف تبدیل نشود.
۲۱. محیط انگلیسی کوچک ایجاد کنید
نیازی نیست خانه کاملاً انگلیسی شود.
می‌توان چند فعالیت مشخص داشت:
* ویدئوی انگلیسی
- آهنگ
- مطالعه کوتاه
- اپ
- Podcast
این تماس‌های کوتاه در کنار کلاس تأثیر زیادی روی استمرار دارند.
۲۲. نوجوان را مجبور به ساعت‌ها مطالعه نکنید
برنامه‌های غیرواقعی سریع کنار گذاشته می‌شوند.
مثلاً:
«هر روز دو ساعت زبان.»
برای نوجوانی که مدرسه و تکالیف زیادی دارد ممکن است عملی نباشد.
برنامه کوتاه‌تر اما واقعی بهتر است.
مثلاً:
* ۱۵ دقیقه Vocabulary
- ۱۵ دقیقه Listening
- Reading کوتاه
در روزهای مختلف.
۲۳. برنامه زبان با مدرسه هماهنگ باشد
یکی از دلایل بی‌علاقگی، خستگی زیاد است.
اگر نوجوان:
* مدرسه
- کلاس تقویتی
- ورزش
- زبان
را پشت سر هم داشته باشد، طبیعی است خسته شود.
انتخاب سانس مناسب می‌تواند روی انگیزه تأثیر زیادی داشته باشد.
۲۴. به او زمان آزاد بدهید
هر ساعت خالی نوجوان نباید کلاس باشد.
استراحت و سرگرمی برای حفظ انرژی مهم هستند.
برنامه فوق‌برنامه بسیار سنگین می‌تواند باعث شود نوجوان از همه کلاس‌ها خسته شود.
۲۵. پاداش را جایگزین هدف نکنید
می‌توان برای رسیدن به یک هدف کوچک جایزه داد، اما نوجوان نباید فقط برای جایزه درس بخواند.
بهتر است خود پیشرفت ارزشمند شود.
مثلاً:
«الان یه قسمت از این فیلم رو بدون زیرنویس فهمیدی.»
این احساس موفقیت درونی ماندگارتر است.
۲۶. از نوجوان بخواهید چیزی به شما آموزش دهد
این روش حتی برای نوجوانان نیز جالب است.
بپرسید:
«این اصطلاح یعنی چی؟ من نمی‌دونم.»
یا:
«این جمله رو بهم یاد بده.»
وقتی نوجوان نقش فرد آگاه را می‌گیرد، اعتمادبه‌نفس بیشتری پیدا می‌کند.
۲۷. زبان را به مسیر آینده او وصل کنید
اگر نوجوان به:
* برنامه‌نویسی
- پزشکی
- طراحی
- مهندسی
- موسیقی
- تجارت
علاقه دارد، نشان دهید زبان چگونه در همان حوزه استفاده می‌شود.
مثلاً نوجوان علاقه‌مند به برنامه‌نویسی خیلی زود متوجه می‌شود بخش بزرگی از مستندات و آموزش‌های تخصصی به انگلیسی هستند.
این ارتباط انگیزه بسیار واقعی‌تری ایجاد می‌کند.
۲۸. برای IELTS عجله نکنید
گاهی والدین با هدف انگیزه دادن می‌گویند:
«باید سریع آیلتس شروع کنی.»
اگر نوجوان هنوز پایه عمومی کافی ندارد، این هدف ممکن است فقط فشار ایجاد کند.
بهتر است مسیر مشخص باشد:
* General English
- سطح‌های بالاتر
- Pre-IELTS
- IELTS
رسیدن به مراحل کوچک‌تر انگیزه بیشتری ایجاد می‌کند.
۲۹. نوجوان باید بداند چرا در این سطح است
تعیین سطح را برای او توضیح دهید.
اگر کلاس پایین‌تر از انتظارش است، بداند دلیل چیست.
اگر دوره سخت‌تر شده، هدف سطح جدید را بداند.
وقتی نوجوان منطق برنامه را بفهمد، همکاری بیشتری دارد.
۳۰. بازخورد مدرس باید مشخص باشد
به‌جای:
«خوبه.»
مدرس می‌تواند بگوید:
* Listening بهتر شده
- Speaking نیاز به تمرین دارد
- Vocabulary خوب است
- Writing باید تقویت شود
بازخورد دقیق کمک می‌کند نوجوان بداند روی چه چیزی کار کند.
۳۱. موفقیت‌های کوچک را جدی بگیرید
اولین بار که نوجوان:
* جمله طولانی ساخت
- ویدئو را فهمید
- ارائه انجام داد
- بدون ترس صحبت کرد
این تغییر را ببینید.
لازم نیست جشن بزرگ بگیرید.
یک بازخورد ساده:
«واقعاً Speakingت نسبت به قبل بهتر شده.»
می‌تواند کافی باشد.
۳۲. والدین بیش از حد کنترل نکنند
در سن نوجوانی، استقلال مهم است.
اینکه هر شب بپرسید:
- تکلیف کردی؟
- لغت خوندی؟
- آزمون چند شد؟
- چرا اینو بلد نیستی؟
ممکن است مقاومت ایجاد کند.
بهتر است یک برنامه کلی مشخص شود و بخشی از مسئولیت به خود نوجوان سپرده شود.
۳۳. اجازه دهید نتیجه انتخاب‌های خود را ببیند
اگر نوجوان یک روز تمرین نکرد، همیشه لازم نیست فوراً والدین مداخله کنند.
وقتی در کلاس متوجه می‌شود آماده نیست، می‌تواند مسئولیت بیشتری پیدا کند.
البته این روش باید متناسب با سن و شخصیت نوجوان باشد.
۳۴. دوست و گروه هم‌سطح می‌تواند انگیزه ایجاد کند
وجود هم‌کلاسی‌هایی با سن و سطح نزدیک می‌تواند بسیار مؤثر باشد.
نوجوانان می‌توانند:
* با هم مکالمه کنند
- پروژه انجام دهند
- رقابت سالم داشته باشند
- یکدیگر را تشویق کنند
به همین دلیل گروه‌بندی مناسب در کلاس اهمیت دارد.
۳۵. کلاس نباید بیش از حد کودکانه باشد
استفاده از بازی خوب است، اما نوع آن باید متناسب با نوجوان باشد.
فعالیت‌هایی که برای کودک ۷ ساله جذاب هستند ممکن است برای نوجوان ۱۵ ساله آزاردهنده باشند.
بازی نوجوان باید:
* چالش داشته باشد
- رقابت داشته باشد
- موضوع مناسب سن داشته باشد
۳۶. کلاس نباید بیش از حد خشک هم باشد
در سمت دیگر، حذف تمام سرگرمی و فعالیت نیز اشتباه است.
نوجوان هنوز به تنوع نیاز دارد.
یک کلاس خوب می‌تواند شامل:
* کتاب
- بحث
- Quiz
- ویدئو
- پروژه
- Speaking
باشد.
۳۷. از شبکه‌های اجتماعی به شکل آموزشی استفاده کنید
می‌توان نوجوان را تشویق کرد صفحات انگلیسی مرتبط با علایقش را دنبال کند.
برای مثال:
* فناوری
- علم
- فوتبال
- هنر
- آموزش زبان
اما منابع باید مناسب سن و قابل اعتماد باشند.
هدف این است که انگلیسی در زندگی روزانه دیده شود.
۳۸. یک چالش ۳۰ روزه ساده بسازید
برای مثال:
روزانه یکی از این فعالیت‌ها:
* ۵ کلمه جدید
- ۱۰ دقیقه Listening
- یک پاراگراف Reading
- یک دقیقه Speaking
چالش نباید سنگین باشد.
هدف ایجاد عادت است.
اگر نوجوان می‌گوید «من زبان دوست ندارم» چه کنیم؟
نباید بلافاصله وارد بحث شوید.
بپرسید:
«خود زبان رو دوست نداری یا کلاس رو؟»
این سؤال تفاوت مهمی ایجاد می‌کند.
ممکن است مشکل فقط:
* مدرس
- کتاب
- ساعت
- کلاس
باشد.
اگر نوجوان می‌خواهد کلاس را ترک کند چه کنیم؟
قبل از تصمیم بررسی کنید:
- چند وقت است ناراضی است؟
- دلیل مشخص دارد؟
- امتحانات مدرسه نزدیک است؟
- سطح مناسب است؟
- با مدرس مشکل دارد؟
گاهی تغییر سانس یا مدرس کافی است.
در بعضی موارد نیز وقفه کوتاه و برنامه‌ریزی مجدد می‌تواند منطقی باشد.
آیا کلاس خصوصی انگیزه را بیشتر می‌کند؟
لزوماً خیر.
اگر نوجوان از تعامل اجتماعی لذت می‌برد، کلاس گروهی می‌تواند جذاب‌تر باشد.
خصوصی بیشتر برای:
* هدف خاص
- رفع ضعف
- برنامه زمانی خاص
مناسب است.
آیا مهاجرت بهترین انگیزه است؟
برای نوجوانی که برنامه واقعی مهاجرت دارد، می‌تواند انگیزه خوبی باشد.
اما استفاده دائمی از جمله:
«اگه زبان نخونی آینده نداری.»
می‌تواند به‌جای انگیزه، اضطراب ایجاد کند.
بهتر است فواید زبان را واقعی و مثبت نشان دهید.
نقش والدین در انگیزه نوجوان
والدین می‌توانند:
* حمایت کنند
- منابع فراهم کنند
- کلاس مناسب پیدا کنند
- پیشرفت را ببینند
- فشار غیرضروری را کم کنند
اما انگیزه نهایی باید به‌تدریج در خود نوجوان شکل بگیرد.
نقش آموزشگاه در حفظ انگیزه نوجوان
آموزشگاه مناسب باید:
* سطح درست انتخاب کند
- مدرس مناسب نوجوان داشته باشد
- فضای محترمانه ایجاد کند
- Speaking کافی داشته باشد
- فعالیت متنوع داشته باشد
- پیشرفت را ارزیابی کند
- مسیر آموزشی مشخص ارائه دهد
اگر نوجوان ماه‌ها کلاس برود اما نداند به کجا می‌رود، انگیزه کاهش پیدا می‌کند.
علاقه‌مند کردن نوجوان در دوره‌های راه ابریشم
برای نوجوانانی که در آموزشگاه زبان راه ابریشم در کرمان در دوره‌های زبان شرکت می‌کنند، بهتر است هدف دوره از همان ابتدا مشخص باشد.
والدین و زبان‌آموز می‌توانند درباره:
* سطح فعلی
- مسیر بعدی
- کتاب
- Speaking
- Listening
- نوع فعالیت‌ها
- ارزیابی
- کلاس مکالمه
- مسیر احتمالی تا Pre-IELTS و IELTS
اطلاعات دریافت کنند.
اگر نوجوان بداند هر ترم چه مهارتی به دست می‌آورد، مسیر برای او ملموس‌تر می‌شود.
چک‌لیست افزایش انگیزه نوجوان
برای علاقه‌مند کردن نوجوان:
* دلیل بی‌علاقگی را پیدا کنید
- زبان را به علایق او وصل کنید
- هدف کوتاه‌مدت بسازید
- در انتخاب کلاس به او حق نظر بدهید
- از فیلم و موسیقی استفاده کنید
- بازی و پروژه داشته باشید
- اشتباه را طبیعی بدانید
- مقایسه نکنید
- پیشرفت را نشان دهید
- سطح مناسب انتخاب کنید
- مدرس مناسب داشته باشید
- فشار بیش از حد وارد نکنید
- کاربرد واقعی زبان را نشان دهید
- بخشی از مسئولیت را به خود نوجوان بسپارید
جمع‌بندی
برای علاقه‌مند کردن نوجوانان به یادگیری زبان انگلیسی، فشار و اجبار معمولاً بهترین راه نیست.
نوجوان باید احساس کند انگلیسی به زندگی، علایق و آینده خودش ارتباط دارد.
فیلم، موسیقی، گیم، فناوری، سفر، دانشگاه و علایق تخصصی می‌توانند زبان را از یک درس مدرسه‌ای به ابزاری کاربردی تبدیل کنند.
در کنار این موضوع، انتخاب سطح درست، مدرس مناسب، کلاس تعاملی و هدف‌های قابل دستیابی اهمیت زیادی دارند.
والدین نیز بهتر است نقش حامی داشته باشند، نه بازرس دائمی.
وقتی نوجوان پیشرفت خود را می‌بیند، برای تصمیم‌ها حق انتخاب دارد و می‌فهمد انگلیسی چگونه به اهداف شخصی او کمک می‌کند، احتمال اینکه مسیر یادگیری را با انگیزه بیشتری ادامه دهد بسیار بیشتر می‌شود.
تعیین سطح رایگان کمک می‌کند دوره مناسب سن، سطح و هدفتان را انتخاب کنید.